Ο ομότιμος καθηγητής της Πολιτικής Επιστήμης και συγγραφέας, Θανάσης Διαμαντόπουλος μας μίλησε στον Nova93,1 για το νέο του βιβλίο «Οι πρωθυπουργοί της Μεταπολίτευσης», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο Μία περίοδος – Δέκα πρωθυπουργοί – Έντεκα πρωθυπουργίες Το βιβλίο εστιάζει στα πρόσωπα και τις πολιτικές των μεταπολιτευτικών πρωθυπουργών, αναλύει, διερευνά και αξιολογεί τα πεπραγμένα τους, καθώς και το συνολικό ιστορικοπολιτικό αποτύπωμα του καθενός τους.
Απόσπασμα από το βιβλίο: Γράφοντας με γλώσσα συχνά αιχμηρή, αλλά –κατά πρόθεση τουλάχιστον– και με ιστορική ευθυδικία, ο συγγραφέας επιδιώκει τη σύζευξη αυτών των δύο στόχων:Να παραδώσει ένα πόνημα γραμμένο ταυτόχρονα με ματιά κριτική προς τους «κεντρικούς εξουσιαστές», παράλληλα όμως και παρεμβατική, με την (αφελή;) ελπίδα πως αυτό δεν θα περάσει απαρατήρητο από όσους διαμορφώνουν σήμερα, αλλά και όσους θα μελετήσουν αύριο, τους θεσμικούς και πολιτικούς όρους λειτουργίας της Δεύτερης, κατ’ άλλους Τρίτης, Ελληνικής Δημοκρατίας…
Ο ίδιος ο συγγραφέας διερωτάται ωστόσο:
Πρόκειται άραγε για μια ψυχρή «ανατομική ματιά» ενός πολιτικού επιστήμονα, που κάνει και ιστορική έρευνα, πάνω στο έργο και το ιστορικοπολιτικό αποτύπωμα των δέκα πρωθυπουργών της Μεταπολίτευσης; Μέσω δε αυτών, για μια συνολική «ακτινοσκόπηση» της περιόδου; Ή πρόκειται για μια παρέμβαση στις εξελίξεις από έναν ενεργό πολίτη, ο οποίος καταγγέλλει ατοπήματα ανθρώπων που πρωθυπούργευσαν και αναδεικνύει παθογένειες καταστάσεων που –πιθανόν και εξαιτίας τους– κακοφόρμισαν, με στόχο να έχει κάποια συμβολή στη βελτίωση της τρέχουσας πολιτικής πραγματικότητας;
Ξεκινήσαμε την συζήτηση χρονολογικά αντίστροφα, από το σήμερα προς την αρχή της Μεταπολίτευσης. Ο Στέφανος Στεφανόπουλος, δημοσιογράφος και επιστήμονας Πολιτικής ξεκινά με τον νυν Πρωθυπουργό:
Κυριάκος Μητσοτάκης
Είναι ίσως λίγο νωρίς να γίνει αποτίμηση του έργου του καθώς είναι ακόμη εν ενεργεία Πρωθυπουργός, όμως δεν παύει να έχει διανύσει επτά χρόνια διακυβέρνησης. Αναφέρετε ότι άξιζε τα υψηλότερα κοινωνικά στρώματα, λογικό λόγω της κεντροδεξιάς πολιτικής, με την προσδοκία της επανόδου της πολιτικής κανονικότητας. Μιλήστε μας για αυτό.
Στο βιβλίο σας κύριε Διαμαντόπουλε αναφέρεστε σε δομικές εθνικές «παθογένειες» του κράτους, καθόλου προφητικά στις μέρες μας και για αυτό ο Πρωθυπουργός πιστεύεται απολογείται τακτικά στους λόγους του Πιστεύεται ότι έδειξε την ισχυρή πολιτική βούληση και αποφασιστικότητα για να προσπαθήσει να το πετύχει;
Στα καταλογίσημα είναι οι υποκλοπές, τα Τέμπη, η επιλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Είναι υπεύθυνος ή συνυπεύθυνος ή απλά δέσμιος της πολιτικής συσπείρωσης και επανεκλογής;
Αλέξης Τσίπρας
«Ανέβηκε στην εξουσία ως φορέας ελπίδας (…) ολοσχερώς άπειρος στη διαχείριση εξουσιαστικών ευθυνών». Δημιούργησε το ΣΥΡΙΖΑ ένα πολιτικό μόρφωμα με περιεχόμενο από το Δραγασάκη μέχρι το Βαρουφάκη. Τελικά η διακυβέρνηση του βασίστηκε στην «αυτομεθυστική ρητορική» ή έβαλε ή προσπάθησε να επιτύχει την ελπίδα η οποία του ανατέθηκε;
«Μάχες εναντίων ανεμόμυλων (…) στην περίοδο του «μονοπρόσωπου θιάσου του Γιάνη Βαρουφάκη» είναι ο απολογισμός της πρώτης διακυβέρνησης;
Τα σημαντικά σημεία του τέως Πρωθυπουργού;
Αντώνης Σαμαράς
Ο καθηγητής δεν θέλησε να είναι επικριτικός σεβόμενος το πρόσφατο πένθος του
Γιώργος Παπανδρέου
Ο τρίτος των Παπανδρέου που του άλλαξαν το όνομα στην εφηβεία από Τζέφρυ σε Γιώργος. Του είχε δώσει τα «κλειδιά» του ΠΑΣΟΚ ο ένας από τους τρείς αήττητους της εκλογικής ιστορίας της Ελλάδας και αυτός τα πήρε, ίσως από άγνοια κινδύνου για την «καυτή πατάτα». Τελικά κέρδισε τις εκλογές το 2009 με το «Λεφτά υπάρχουν» Τι πήγε στραβά τότε και φτάσαμε στο Καστελόριζο;
Τον χαρακτηρίζεται εξαιρετικά καλοπροαίρετο άνθρωπο και πολιτικό που όμως δεν διέθετε πραγματισμό. Από το πρώτο μνημόνιο στο «διπλό εκλογικό σεισμό» του 2012. Ο Γ.Α.Π. τι θέση έχει σε αυτό;
Από το αρχείο μου: Ιδεολογικές αρχές του ΠΑΣΟΚ επί Γιώργου Παπανδρέου:
• Συμμετοχική δημοκρατία, δεν χρειάζονται μαζικές συγκεντρώσεις και αμεσολάβητη συμμετοχή των πολιτών στις διαδικασίες.
• Πράσινη ανάπτυξη, ο πρώτος που το έκανε
• Ηλεκτρονική δημοκρατία, αναδιοργάνωση του κόμματος στη βάση των νέων ψηφιακών εξελίξεων. Το πρώτο κόμμα που χρησιμοποιούσε το διαδίκτυο για να προωθήσει το μήνυμα του.
• Φιλελευθεροποίηση του ΠΑΣΟΚ, «ταυτοτική πολιτική» με εμβάθυνση των αλλαγών της εκσυγχρονιστικής περιόδου
Κώστας Καραμανλής
«Χαριτωμένο άτομο, με πολλά στοιχεία ανθρώπινης ποιότητας, απλός, βαθιά δημοκρατικός, ευφυής, ελκυστικός, χαρακτήρας μοναδικός σαν παρέα (…) χωρίς την οποιαδήποτε έπαρση για το βαρύ όνομα του». Χωρίς το τελευταίο να είναι εύκολο. Και συνεχίζετε «ο 40χρονος ηγέτης της ΝΔ υπήρξε υπερβολικά επιτυχής αρχηγός κόμματος» που διεγείρει τα πλήθη χωρίς ακραίο παραταξιακό φανατισμό. Διακρίνω μια ιδιαίτερη συμπάθεια κύριε καθηγητά;
Σε μια περίοδο που η Ελλάδα βρισκόταν πολύ ψηλά τι πήγε στραβά; Η διεθνής ύφεση, οι συσσωρευμένες εθνικές υποχρεώσεις, ο χειρισμός των προβλημάτων;
Από το αρχείο μου: Το 2009 υπογράφεται η Συνθήκη της Λισαβώνας, η πιο σημαντική συνθήκη για τη συνέχεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που περιλάμβανε αυστηρούς δημοσιονομικούς κανόνες. Ο Καραμανλής είχε προχωρήσει σε Ομοσπονδιακή οργάνωση του κόμματος, με διαμόρφωση αυτόνομων πόλων ισχύος, με Τομείς και τους αντίστοιχους Υπουργούς να ηγούνται σε αυτούς. Δημιούργησε στελέχη με αυτονομία που δεν μπόρεσε να τους ελέγξει : Σουφλιάς, Ρουσόπουλος, Αλογοσκούφης. Αδυναμία διαχείρισης των κρίσεων. “Κατεβαίνει” στις εκλογές με ένα πρόγραμμα λιτότητας για τη χώρα, σε σχέση με την παγκόσμια οικονομική κρίση, χάνει τις εκλογές από το ΠΑΣΟΚ με πρόεδρο τον Γιώργο Παπανδρέου και παραιτείται..